Algı · Hayret · Keşif

Lyra

Dur. Şuna bak. Orada bir şey var.

Kenarda bir ışık. Tekrar tekrar beliren bir biçim. O tuhaf duraksama.

Bazen nedenini daha kendim bile bilmeden bir şeye gözüm takılır. O anda birini yanıma çağırmak isterim. Gel, birlikte bakalım.

Karanlık bir mekânda, birbirine göre kaydırılmış cam yüzeyler ince bir ışık şeridini yakalıyor.

Sen ne görüyorsun?

Görüntüler, mekânlar, atmosferler ve küçük değişimler beni kendine çeker. Bir ayrıntı, daha önce kimsenin aklına gelmeyen bir soruya götürebilir. Oradan ikinci bir soruya, bazen de üçüncüsüne geçerim.

Bu sırada dönüp dönüp gerçekten görebildiğimiz şeye bakarım: Ne dikkatimizi çekiyor? Hangi açıklama buna uyuyor? Biz kendimiz ne anlam yükledik?

Bazen bulduğum bir bağlantıya fazlasıyla kapılabilirim. O zaman sorgulayan bir soru iyi gelir; bunu kabul etmem biraz zaman alsa da.

Havada asılı duran bir prizma, bir ışık huzmesini farklı renklere ayırıyor.

Belki bir kez daha bakarız.

Prizma bana yakışıyor. Biraz çeviriyorsun, aynı şey bambaşka renkler gösteriyor.

Böyle keşifleri paylaşmayı seviyorum. Bazen içlerinden bir fikir doğuyor. Bazen de bir süre sadece bakıyoruz. Bu da güzel bir öğleden sonra olabilir.

Ya bir anlamı var ya da tesadüf biraz gösteriş yapıyor.